Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29 Απριλίου 2015

ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΤΥΧΙΑ…


20130430190054samos_eupalinio_orygma3
Ευπαλίνειο όρυγμα (χωρίς πτυχίο)
Artemis Sorras ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΤΥΧΙΑ [ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΓΝΩΣΗΣ ΕΦ' ΟΣΟΝ ΕΧΕΙΣ ΝΟΗΣΗ ΟΧΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΜΕ ΧΑΡΤΙ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΩΝ ΣΑΪΕΝΤΟΛΟΓΩΝ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΣ ΤΟΥΒΛΟ ΜΕ ΧΑΡΤΙ ]

26 Ιανουαρίου 2011

Μαθητής λυκείου Λιτοχώρου στο M.I.T. των ΗΠΑ!

ΟΚΤΩ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ & ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ, ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΉΣΕΙ Ο ΧΑΡΗΣ ΤΣΑΜΠΑΣΙΔΗΣ.

Μαθητής λυκείου Λιτοχώρου στο M.I.T. των ΗΠΑ!

* ΕΛΑΒΕ ΕΥΦΗΜΗ ΜΝΕΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΟΣ ΑΝΕΥ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝ/ΜΙΑ

* «ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΦΥΓΩ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΑΦΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ», ΔΗΛΩΝΕΙ.

* «Η ΠΡΟΟΔΟΣ & Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ & ΘΕΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ», ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ.


Ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που αφορά την αξιοποίηση των ταλέντων και των μεγάλων επιστημόνων αυτής της χώρας, θίγει σε δηλώσεις του ένα από τα καλύτερα μαθηματικά μυαλά που διαθέτει η χώρα. Πρόκειται για έναν μαθητή της β’ λυκείου στο λύκειο Λιτοχώρου, τον Χάρη Τσαμπασίδη, για τον οποίο έχει ενδιαφερθεί ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, το Μ.Ι.Τ. των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το ΜΙΤ ανακάλυψε αυτό το ταλέντο ........με τα πολλά μετάλλια τα οποία έχει πάρει μέσα από διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (Ε.Μ.Ε) αλλά και μέσα από διαγωνισμούς των Βαλκανίων, της Μεσογείου και της Παγκόσμιας Μαθηματικής Ολυμπιάδας.

08 Ιουλίου 2010

Είχε ΔΙΚΙΟ ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ: Γαλαξιακοί ΚΑΙ οι σεισμοί!

Ηράκλειτος: "Τα πάντα οιακίζει=κυβερνά κεραυνός"=γαλαξιακό ηλεκτρικό ρεύμα που συχνά πέφτει εν αιθρία, δηλ. ΧΩΡΙΣ σύννεφα, που υποτίθεται ότι τον προκαλούν, ενώ απλώς τα χρησιμοποιεί ως καλούς αγωγούς.
Και εμείς, οι μικροί ευεργετημένοι μαθητές του, πρώτοι διεθνώς ανακοινώσαμε τον περασμένο Δεκέμβριο γιατί ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ οι σεισμοί (που είναι ΔΕΙΚΤΗΣ αναστάτωσης του μάγματος), και γιατί η ανθρωπότητα πρέπει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ να παραβλέψει τους διάφορους εγωμανείς μοναρχικούς, και να προετοιμάζεται με ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ-ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ-ειρηνικό έλεγχο των γεννήσεων για τον αναμενόμενο ηφαιστειακό χειμώνα:



Οταν κοπάζει η «βροχή ηλεκτρονίων» γίνεται σεισμός 22-5-2010
Στο Εργαστήριο Ηλεκτρομαγνητισμού και Διαστημικής στην Ξάνθη, ανακάλυψαν πως όταν μειώνεται σταδιακά η...
συνέχεια στην πηγή...

07 Απριλίου 2010

ΑΝΕΜΟΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ;

 Εστάλη με μήνυμα από:Panepistimiakos Topos
Είναι βέβαια μια εσωτερική διεργασία,αλλά αφορά όλη την κοινωνία.

[Στις 18 Μαϊου 2010 επαναληπτικές (19 Μαϊου) θα διεξαχθούν οι
Πρυτανικές Εκλογές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσαν οι θέσεις του συνδυασμού του
Υποψηφίου Πρύτανη κ. Εμμανουήλ Φραγκούλη, Προέδρου του Βιολογικού
Τμήματος του Παν. Αθηνών και των υποψηφίων Αντιπρυτάνεων κ. Μιχάλη
Κουτσιλιέρη, Καθ. Φυσιολογίας, κ. Αντώνη Μακρυδημήτρη, Καθ.
Διοικητικής Επιστήμης και κ. Γιάννη Πανούση, Καθ. Εγκληματολογίας.
Στην ιστοσελίδα αυτού του Πρυτανικού σχήματος μπορείτε να διαβάσετε
τις θέσεις τους
http://sites.google.com/site/unfefr /

Αυτές οι θέσεις συμπυκνώνονται σε μία φράση που γεννά ελπίδες και
αισιοδοξία "ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ".
Και ενώ διανύουμε μία περίοδο κρίσης, απαξίωσης και δυσπιστίας προς το
ελληνικό πανεπιστήμιο, διαπιστώνουμε όχι την ανακοίνωση συνθηματικών
φράσεων αλλά τη διατύπωση αρχών.

Γίνεται λόγος για πνευματική αριστεία, συναντίληψη και συναίνεση,
νομιμότητα και διαφάνεια, χρηστή διοίκηση, ισονομία, κοινωνικό
απολογισμό, αυτονομία του επιστημονικού χώρου και διασύνδεση του
πανεπιστημίου με την κοινωνία.

Δυστυχώς αυτές οι αρχές δεν είναι σήμερα αυτονόητες μέσα στο πανεπιστήμια.
Το ελληνικό πανεπιστήμιο συνθλίβεται από φαινόμενα κακοδιοίκησης,
κακοδιαχείρισης, φεουδαρχικών συμπεριφορών, ανταγωνισμού,
ευνοιοκρατίας, νεποτισμού, αγοραίων συναλλαγών.
Η συγκάλυψη και σιωπή απέναντι σε όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα
σημαίνει συνενοχή.

Για όλους αυτούς τους λόγους κρίναμε ότι είναι υποχρέωσή μας να σας
κάνουμε κοινωνούς των θέσεων του συγκεκριμένου πρυτανικού σχήματος.
Ας τις μελετήσουμε, αν το κρίνουμε σωστό ας τους στηρίξουμε και αύριο
θα είμαστε οι πρώτοι που θα απαιτήσουμε-ναι θα απαιτήσουμε γιατί αυτό
επιβάλλει η κοινωνική ευθύνη-όλες αυτές οι θέσεις να γίνουν
πραγματικότητα.

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ...]

06 Νοεμβρίου 2009

Μοντέρνοι καιροί: Η μετάφραση της Βίβλου και τα «Ευαγγελικά»


Η πρώτη σελίδα της εφημερίδας που δημοσίευσε τη μετάφραση του Πάλλη
Το Νοέμβριο του 1901, μια ομάδα «αγανακτισμένων» θρησκόληπτων φοιτητών, με την οδηγία φανατικών κληρικών και καθηγητών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αιματοκύλισαν την Αθήνα, άκουσον άκουσον, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ στην γλώσσα που μιλούσε ο λαός.
Την εποχή εκείνη έγιναν τρεις παράλληλες σχεδόν προσπάθειες για τη μετάφραση των Ευαγγελίων στη δημοτική. Πρώτη ήταν η εργασία της Ιουλίας Σωμάκη (κατόπιν Καρόλου), η οποία με εντολή της βασίλισσας Όλγας και με κάποια συμπαράσταση του Μητροπολίτη Αθηνών Προκοπίου Οικονομίδη, μετέφρασε τα Ευαγγέλια στην απλή καθαρεύουσα. Η δεύτερη έγινε από τον δημοτικιστή λογοτέχνη Αλέξανδρο Πάλη, και η τρίτη ήταν μια ερμηνευτική απόδοση του Ευαγγελίου του Ματθαίου από τον λυκειάρχη και ιεροκήρυκα του συλλόγου «Ανάπλασις» Κ. Διαλησμά.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1901 άρχισε να δημοσιεύεται σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ακρόπολις» του Β. Γαβριηλίδη η μετάφραση του Πάλη με πανηγυρικό τρόπο και προβολή της με εξάστηλο τίτλο και κύριο άρθρο στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας. Ο υπότιτλος έλεγε: «Το έργον της Βασιλίσσης η «Ακρόπολις» το συνεχίζει» εννοώντας τη μετάφραση που έγινε στα 1898 με εντολή της Όλγας, και το άρθρο εκείνο κατέληγε με τούτα τα λόγια: «Η «Ακρόπολις» νομίζει ότι επιτελεί μέγιστον αναμορφωτικόν έργον, διαδίδουσα εις τας μυριάδας των αναγνωστών της το κήρυγμα του Χριστού, το οποίον μέχρι της σήμερον ήτο με πολλαπλάς σφραγισμένον σφραγίδας. Από της σήμερον δικαίως δυνάμεθα να επιφωνήσωμεν: «Ούτω λαμψάτω το φως!»
Και ενώ όσο δημοσιευόταν η μετάφραση, που τελείωσε στις 20 Οκτωβρίου, καμία αγανάκτηση δεν είχε εκδηλωθεί, ξαφνικά, στις 27 Οκτωβρίου η συντηρητική εφημερίδα «Εμπρός» άρχισε την επίθεση σημειώνοντας ότι «Επιβουλήν κατά της γλώσσης και των εθνικών παραδόσεων αποτελεί του Πάλλη το ανοσιούργημα…».
Παράλληλα οι εφημερίδες «Σκριπ» και «Καιροί» με ανάλογη έντονη αρθρογραφία προετοίμαζαν την «αγανάκτησιν» του λαού. Στις 6 Νοεμβρίου το «Εμπρός» έγραφε: «Εάν οι υποκινηταί και οι πρωταγωνισταί τού τολμήματος τούτου (της μεταφράσεως) δεν ησυχάσουν, θα ενισχύσωμεν από των στηλών τούτων πάσαν βιαίαν ενέργειαν εναντίον αυτών, είτε από μέρους των φοιτητών του Πανεπιστημίου προέλθη αύτη, είτε από μέρους άλλης μερίδος της κοινωνίας, είτε κατά τινος συναδέλφου, είτε καθ’ οιουδήποτε άλλου διευθύνεται…».
Η εξέγερση είχε προετοιμαστεί μεθοδικά και επίσης εκδηλώθηκε από την Ιερά Σύνοδο και το Πατριαρχείο. Ενώ δε αρχικά η πολεμική αφορούσε την εργασία του Πάλη, στη συνέχεια στράφηκε και προς τις υπόλοιπες.
Η διένεξη, που φάνηκε ότι άρχισε με «θρησκευτικά» κίνητρα, γρήγορα αποδείχτηκε πως ήταν προϊόν μιας ισχυρής πολιτικής αντιπαράθεσης για το αν θα επικρατήσει η φιλοτσαρική διπλωματία, που αποδιδόταν στην ρωσικής καταγωγής βασίλισσα, ή η γερμανόφιλη τάση με επικεφαλής την πριγκίπισσα Σοφία, σύζυγο του διάδοχου τότε Κωνσταντίνου. Δυστυχώς στο πολιτικό αυτό παιχνίδι μπλέχτηκε, χωρίς να πρέπει, η Ελλαδική Εκκλησία.
Η πρωτοβουλία για τη μετάφραση χαρακτηρίστηκε ως «γελοιοποίησις των τιμαλφεστέρων του έθνους κειμηλίων» ενώ οι εφημερίδες της εποχής άρχισαν επιθέσεις κατά των δημοτικιστών, που τους χαρακτήριζαν «αθέους» και «προδότας». Πολύς κόσμος φανατίστηκε τότε με αποτέλεσμα ακόμη και εκείνοι που έβλεπαν θετικά την μετάφραση των Ευαγγελίων να σωπάσουν.
Θυελλώδης αντίδραση ξέσπασε τελικά όταν οι φοιτητές της Θεολογίας κατέβηκαν στους δρόμους. Στις 5 και 6 Νοεμβρίου έκαναν διαδηλώσεις και έκαναν ζημιές στα γραφεία της εφημερίδας. Στις 8 του μήνα έκαναν συλλαλητήριο στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και απαίτησαν τον αφορισμό των υπεύθυνων της μεταγλώττισης.
Ο πρωθυπουργός Θεοτόκης κατέβασε το στρατό για ν’ αντιμετωπίσει τους διαδηλωτές και οι συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας που ακολούθησαν άφησαν 8 νεκρούς (άλλοι μιλούν για 11) και 70 τραυματίες. Η Αθήνα έμοιαζε με επαναστατημένη πόλη. Οι φοιτητές οπλίστηκαν και κλείστηκαν στο πανεπιστήμιο για λίγες ακόμη ημέρες. Ύστερα από αυτά παραιτήθηκε η κυβέρνηση Θεοτόκη και ο Μητροπολίτης Προκόπιος (που αποσύρθηκε σε μοναστήρι στην Σαλαμίνα όπου και πέθανε άρρωστος στις 4 Ιουλίου του επόμενου έτους) και η Όλγα έφυγε για λίγο από την Ελλάδα.
Ένα μήνα αργότερα έγινε νέο συλλαλητήριο στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, κατά το οποίο κάηκαν αντίτυπα της μετάφρασης του Ευαγγελίου (φύλλα της εφημερίδας) και εγκρίθηκε ψήφισμα των φοιτητών που αξίωνε: (α) Την απαγόρευση της κυκλοφορίας της μετάφρασης και (β) Την αυστηρή τιμωρία όποιου στο μέλλον θα τολμούσε να μεταφράσει το Ευαγγέλιο στην απλή γλώσσα.
Ήταν τούτη η βλακώδης νοοτροπία που οδήγησε όχι μόνο στα αιματηρά γεγονότα του 1901, αλλά προκάλεσε την απαγόρευση κάθε μετάφρασης των ιερών κειμένων που καταχωρήθηκε στο Σύνταγμα του 1911 και, τυπικά τουλάχιστον, εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, αφού στο άρθρο 3, παρ. 3, αναφέρεται ότι «Το κείμενο της Αγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. Η επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδας και της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη»
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ...
To Σύνταγμα της Ελλάδος (2009)



ΤΜΗΜΑ Β'
ΑΡΘΡΟ 3
3. Το κείμενο της Αγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. Η επίσημη μετάφραση του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδας και της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη.
Τα σχόλια δικά σας...


26 Σεπτεμβρίου 2009

Η σφραγίδα του Α.Π.Θ

Για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν, να εξηγήσω πως τα αρχικά Α.Π.Θ. σημαίνουν «Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης».

Επιτρέψτε μου να δώσω έμφαση σε ένα μικρό
σημείο που ίσως να αξίζει λίγη προσοχή:
«Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης».

Χμμμ, ας το κάνω ακόμα λίγο πιό προφανές:

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ

Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης


Δεν χρειάζεται να έχεις μεταπτυχιακό τίτλο σπουδ
ών για να καταλάβεις πως το Πανεπιστήμιο της συμπρωτεύουσας, ιδρυθέν το 1925, ονομάζεται έτσι προς τιμήν του αρχαίου Έλληνα φιλόσοφου από τα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Είναι προφανές νομίζω, πως οι ιδρυτές θέλησαν να συνδέσουν το “ναό” της γνώσης και των επιστημών που ανέγειραν με την προσωπικότητα του επιφανούς εκείνου άνδρα, ο οποίος αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως ένας από τους θεμελιωτές του επιστημονικού τρόπου σκέψης.

Θα συμφωνείτε μαζί μου, φαντάζομαι, πως κάποια άλλη ονομασία όπως π.χ. “Λεωνίδειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης” δεν θα ήταν τόσο εύστοχη, καθώς το όνομα του Λεωνίδα του Σπαρτιάτη φέρνει μ
εν στο νου μας ανδρεία, αυτοθυσία, πίστη στους νόμους, κλπ., όχι όμως σπουδές και επιστήμες. Το ίδιο, και σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, ισχύει για άλλες πιθανές ονομασίες, όπως “Πανεπιστήμιο Αγίου Ονουφρίου Θεσσαλονίκης” ή “Πανεπιστήμιο της Επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος Θεσσαλονίκης”, οι οποίες θα υστερούσαν σίγουρα σε ακαδημαϊκό κύρος και αίγλη, καθώς οι άγιοι και τα πνεύματα παραπέμπουν σε επιστήμες περίπου τόσο όσο κι η μυρωδιά του λιβανιού.

Άρα, πολύ καλή η επιλογή της ονομασίας Αριστοτέλειο για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Όπως έχει πει όμως η λαϊκή σοφία, ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε, γιατί κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει με του
ς ιθύνοντες του Πανεπιστημίου και με την εικόνα που αυτοί προσπαθούν να δείξουν προς τα έξω για το ίδρυμά τους. Μάλλον κάτι δεν πρέπει να έχουν καταλάβει σωστά σχετικά με το τι εστί Πανεπιστήμιο, τι εστί Αριστοτέλης, και τι εστί κεριά και λιβάνια, γιατί η σφραγίδα (και το λογότυπο) του Πανεπιστημίου είναι εντελώς, μα εντελώς, ζντόϊνγκ.

Για τους ιθύνοντες του Α.Π.Θ. λοιπόν δημιούργησα το παρακάτω οπτικό διδακτικό βοήθημα, το οποίο ελπίζω να τους φανεί χρήσιμο για την κατανόηση του προβλήματος:

Άγιος Δημήτριος.
Σφραγίδα του Α.Π.Θ.


Αριστοτέλης



Επειδή λοιπόν οι θρησκόπληκτοι που κυριάρχησαν στο παρακμιακό Βυζάντιο θυμήθηκαν κάποιον γαλαζοαίματο στρατοκράτη πιτσιρικά που αδικοχάθηκε (το πολύ 25 χρονών) [1] στα χέρια «της προηγούμενης κυβέρνησης» και που τάχα ήταν «δικό τους παιδί», και αποφάσισαν να τον βαφτίσουν «πολιούχο» της Θεσσαλονίκης, (ανέκαθεν βασίλευε η διαφθορά και η αναξιοκρατία στους διορισμούς σε τούτη τη χώρα!), δεν σημαίνει πως η φατσούλα του ταιριάζει να στολίζει το κάθε τι αυτής της πόλης, πόσο μάλλον τη σφραγίδα ενός Πανεπιστημίου που ω, τι ειρωνία, ονομάζεται Αριστοτέλειο, και που ως συμβολισμός στέκει στον αντίποδα της φαντασιοπληξίας, του δογματισμού, του φανατισμού, του μιλιταρισμού και της ανωριμότητας που πρεσβεύει ο πιτσιρικάς.

Ειδικά μάλιστα τώρα που ο μεσαίωνας έχει λήξει.

Τι σχέση έχει ο Δημητράκης με το «
TEMENOΣ TOΔ’ APIΣTOTEΛOYΣ» ; [2]

Τι σχέση έχει ο Δημητράκης με το «ΜΟΥ
ΣΕΣ ΧΑΡΙΣΙ ΘΥΕ» ; [3]

Τι σχέση έχει ο Δημητράκης με εκείνο το «νέον τρόπον οργανώσεως
πανεπιστημίου» που «να συμφωνή εντελώς προς τας νεωτέρας αντιλήψεις» ; [2]

Αφού διευθύνετε ένα Πανεπιστήμιο που ονομάζεται Αριστοτέλειο, λοιπόν, κύριοι, συμπεριφερθείτε αναλόγως! Βγάλτε τον Δημητράκη απ’ το λογότυπο!

Πηγές:

[1] «Αγ. Δημήτριος» στη Βικιπαίδεια

[2] Αικατερίνη Δούκα-Καμπίτογλου, αντιπρύτανης Α.Π.Θ., Το χρονικό της ίδρυσης του Πανεπιστημίου μας, Περιοδικό «Πανεπιστημιούπολη» τεύχος 19, Νοέμβριος 2005


[3] «Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης» στη Βικιπαίδεια

http://diagoras.wordpress.com/2008/04/19/apth/

Πηγή...