
Πηγή...
Η ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΑΡΑ ΣΠΑΝΙΑ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ΄ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ. Αριστοτέλης
Οι Καθαροί ήταν μια σέκτα του Μεσαίωνα που είχε ιδιοποιηθεί ορισμένες ιδέες του γνωστικισμού.
Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν πως οι ρίζες αυτής της κίνησης πρέπει να αναζητηθούν σε σλαβικούς πληθυσμούς της ευρύτερης Μακεδονίας, μέσω των οποίων οι ιδέες της διείσδυσαν στη νότια και τη δυτική Ευρώπη. Στη Θράκη δρούσε μια παρόμοια σέκτα, μέρος της οποίας μεταφέρθηκε εκεί από τη Μ. Ασία.
Στην αρχή οι οπαδοί της ήταν γνωστοί με το όνομα Παυλικιανοί (πίστευαν σε ένα κοσμολογικό δυϊστικό δόγμα, σύμφωνα με το οποίο υπήρχε ένας Θεός κακός δημιουργός του γήινου κόσμου και ένας Θεός καλός βασιλέας του μέλλοντος αιώνος), αλλά αργότερα μετεξελίχτηκαν στους Βογομίλους (οπαδούς ενός δυϊστικού δόγματος σύμφωνα με το οποίο γινόταν πόλεμος ανάμεσα στον καλό Θεό και τον κακό Σαταναήλ). Οι Βογομίλοι απέρριπταν τη λατρεία, την εκκλησιαστική ιεραρχία και την πολιτική ευταξία. Προκάλεσαν με τις θρησκευτικές αλλά και τις πολιτικές τους απόψεις τη σφοδρή αντιπαλότητα των Βυζαντινών (μάλιστα, ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ θανάτωσε αρκετούς, μεταξύ των οποίων και τον αρχηγό τους Βασίλειο). Στην Ιταλία η αίρεση εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή του Τορίνου γύρω στο 1035 και εξακολουθούσε να δρα τουλάχιστον μέχρι το 14ο αιώνα.
Οι οπαδοί της ήταν γνωστοί με διάφορα ονόματα, όπως Κονκορετσανοί, Αλμπανοί ή Πάταροι, από την οδό Pataria του Μιλάνου, στην οποία πραγματοποιούσαν τις μυστικές συγκεντρώσεις τους ήδη από το 1058.
Οι Καθαροί όμως ήταν περισσότερο ισχυροί στη νότια Γαλλία, όπου έδρασαν υπό την ονομασία Αλβιγηνοί (Albigenses) από την πόλη Αλμπί ή Poblicants, από παραφθορά του ονόματος Παυλικιανοί.
Μετά τον Αλβιγηνικό πόλεμο (1208-1244), στη διάρκεια του οποίου οι δυνάμεις του πάπα εισέβαλαν στην επαρχία της Γαλλίας Λάνγκντοκ, θανατώθηκαν χιλιάδες Καθαροί – όταν ο παπικός εκπρόσωπος ρωτήθηκε από τους στρατιώτες πώς θα ξεχώριζαν τους Καθαρούς, αυτός απάντησε: «Σκοτώστε τους όλους, ο Θεός θα αναγνωρίσει τους δικούς Του». Τελικά η πρωτεύουσά τους, το φρούριο Μονσεγκίρ, καταλήφθηκε, η Ιερά Εξέταση τους καταδίωξε και ήδη από τις αρχές του 14ου αιώνα εξαφανίστηκαν. Το μόνο κείμενο των Καθαρών που διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας είναι ένα τελετουργικό γραμμένο σε μια ρωμανική διάλεκτο του Troubadours.
Βάσιζαν τη διδασκαλία τους στην Καινή Διαθήκη και στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ενώ η θέαση του κόσμου ήταν κατεξοχήν μανιχαϊστική (οι Μανιχαίοι ήταν οπαδοί του αυτοαποκαλούμενου προφήτη Μάνη, ο οποίος πίστευε ότι το σύμπαν ελέγχεται από δύο ανταγωνιστικές δυνάμεις του Καλού και του Κακού).
Χωρίζονταν σε δύο ομάδες: τους Πιστούς, που αποτελούσαν και τη μεγάλη μάζα, και τους Τέλειους, τους ιερουργούς, οι οποίοι απείχαν, μεταξύ άλλων, και από τη συνουσία. Πίστευαν ότι η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος γινόταν μέσω των χεριών, με την επαφή.
Δεν παραδέχονταν τη θεϊκή υπόσταση του Ιησού, ενώ το σώμα του, όπως και αυτό της Παναγίας, ήταν για τους οπαδούς της αίρεσης ένα φάσμα. Πρέσβευαν ότι ο άνθρωπος, επειδή αποτελείται από ψυχή και σώμα, μετείχε και στις δύο αρχές, του Καλού και του Κακού. Επομένως, για να σωθεί έπρεπε να απελευθερωθεί από την επίδραση που ασκούσε το βάρος του υλικού μέρους του. Οι Καθαροί πρότειναν έναν αυστηρό ασκητισμό, ο οποίος μερικές φορές οδηγούσε σε θάνατο από πείνα, και πίστευαν ότι η σωτηρία από το κακό μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την απομάκρυνση από τον υλικό κόσμο. Αποκήρυσσαν το γάμο και την ιδιοκτησία και ήταν οπαδοί της αυστηρής χορτοφαγίας.
Μετά τη βίαιη διάλυση των Καθαρών δεν ξανάγινε καμιά αναφορά σε αυτούς, παρά την κατά καιρούς εμφάνιση διαφόρων ομάδων που διεκδικούσαν την κληρονομιά της αίρεσης-σέκτας. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο τεκτονισμός, λόγω των αντιεξουσιαστικών του απόψεων και κυρίως λόγω της αρνητικής στάσης του απέναντι στην ιδιοκτησία, δεν παραδέχεται καμιά πνευματική ή άλλου είδους σχέση με τους Καθαρούς. Επιπλέον, ούτε σε σημαντικές εγκυκλοπαίδειες του ελευθεροτεκτονισμού γίνεται κάποια αναφορά σε αυτή την ξεχασμένη αίρεση, η οποία στην πραγματικότητα δεν εντάσσεται σε αυτό που ορίσαμε ως μυστική εταιρεία, αλλά μάλλον αποτελεί μια ιδιότυπη χριστιανική(;) αίρεση.
Συνολικά δολοφονήθηκαν από χριστιανική αγάπη για τον Θεό τουλάχιστον
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ | Τρίτη 13 Απριλίου 2010
Ανοιχτός σε κάθε μορφή συνεργασίας με την Αριστερά, παρά την έντονη κριτική που δέχεται, εξακολουθεί να δηλώνει ο κ. Γ. Παπανδρέου. Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής του στο «Βήμα», ο Πρωθυπουργός τονίζει ότι
διατηρεί άριστες σχέσεις με τον κ. Αντ. Σαμαρά. Τον κατηγορεί όμως ταυτόχρονα ότι καλύπτει τις επιλογές του κ. Κ. Καραμανλή, ενώ για τον προκάτοχό του σημειώνει ότι η πολιτική του οδήγησε τη χώρα στη μεγαλύτερη κρίση της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου. Ο κ. Παπανδρέου δεν δέχεται ότι ο ΛΑΟΣ φλερτάρει με το ΠαΣοΚ, υποστηρίζοντας ότι απλώς αναγνωρίζει την πραγματικότητα, ενώ αναφερόμενος στα εθνικά θέματα επισημαίνει ότι έχει ξεκινήσει μια προσεκτική προετοιμασία για την ελληνοτουρκική προσέγγιση και εκφράζει την πεποίθησή του ότι μπορεί να βρεθεί λύση στο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ.
- Είστε ικανοποιημένος από τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Ποια η σχέση σας με τον κ. Σαμαρά;
Τη σύλληψη του Πάπα Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ’, όταν αυτός επισκεφθεί τη Βρετανία τον προσεχή Σεπτέμβριο, ως υπόλογου για τις κακοποιήσεις παιδιών από μέλη της Καθολικής Εκκλησίας θα επιδιώξει να πετύχει ο βρετανός διαπρεπής άθεος επιστήμονας Ρίτσαρντ Ντόκινς, σύμφωνα με δήλωση του δικηγόρου του.
Ο Ντόκινς, συγγραφέας μελετών όπως «Το εγωϊστικό γονίδιο» και αντιθρησκευτικών μανιφέστων όπως «Η Θεία Πλάνη» ζήτησε από δικηγόρους που ασχολούνται με υποθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εάν στοιχειοθετούνται κατηγορίες κατά του Πάπα.
Ο Ντόκινς σε συνεργασία με τον Βρετανό δημοσιογράφο Κρίστοφερ Χίτσενς (συγγραφέας του «Ο Θεός δεν είναι Μεγάλος: Η Υπόθεση κατά της Εκκλησίας) εξουσιοδότησαν τους δικηγόρους Τζέφρι Ρόμπερτσον και Μαρκ Στέφενς να ερευνήσουν τους πιθανούς τρόπους που μπορούν να στραφούν κατά του Πάπα.
Σύμφωνα με τον Στέφενς, υπάρχουν τρεις πιθανοί τρόποι: προσφυγή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, προσωπική, ή δημόσια δίωξη για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», ή απλή μήνυση.
Οι ενάγοντες θα υποστηρίξουν ότι ο Ποντίφηκας δεν καλύπτεται από διπλωματική ασυλία ως αρχηγός κράτους, διότι το Βατικανό έχει μόνον «διαρκές καθεστώς παρατηρητή» στον ΟΗΕ και δεν είναι πλήρες μέλος του, ούτε έχει δικαίωμα ψήφου.
Ο Ντόκινς δήλωσε στο χθεσινό φύλλο των Sunday Times πως υποπτεύεται ότι η υπόθεση της κακοποίησης παιδιών από μέλη της Καθολικής Εκκλησίας έχει συγκαλυφθεί.
Το Βατικανό έχει αρνηθεί πως ο νυν Πάπας έχει συμβάλλει ώστε να συγκαλυφθεί το σκάνδαλο και κατηγορεί τα μέσα ενημέρωσης ότι μηχανεύονται εκστρατεία δυσφήμισής του.
Οκτώ ημέρες μετά την σταύρωση λέει ο Ιησούς στον Θωμά:
Ιωάννης 20 27 Έπειτα λέγει προς τον Θωμάν· Φέρε τον δάκτυλόν σου εδώ και ίδε τας χείρας μου, και φέρε την χείρα σου και βάλε εις την πλευράν μου, και μη γίνου άπιστος αλλά πιστός.
.....
Ένα αναστημένο σώμα δεν έχει πληγές, πρέπει να είναι τέλειο... Του Ιησού τι έχει και γιατί;
Μήπως δεν έγινε Ανάσταση αλλά ανάνηψη;